معرفی

شهری که اکنون خسروشاه نامیده می‌شود در هزاره اول قبل از میلاد، منطقه مسکونی قبیله‌ای بوده و نامش در آن زمان «آنیاشتانیا» بوده‌است. مطابق نوشته دیاکونف، مورخ مشهور روسی، در دوران حکومت ماد، قلاع این منطقه استراتژیکی بوده است. آنیاشتانیا هم مستثنی از این قاعده نبوده‌است. بنابراین آنیاشتانیا در منطقه‌ای که دارای دیوارهای بلند با ارتفاع ۵ الی ۷ ذرع و عرض ۲ الی ۳ ذرع و برج‌هایی به فاصله ۲۰۰ ذرع از همدیگر به‌صورت مضرس و دندانه‌دار بنا شده بود. این قلعه را مانند قلاع دیگر، رئیس ویس (قبیله) اداره می‌کرد و کنترل تمامی آن و همچنین باز و بسته بودن دروازه‌ها با دستور رئیس ویس امکان‌پذیر بوده‌است. روزها صبح زود فقط یک دروازه باز می‌شد و دامداران رمه‌های خود را به چرا می‌بردند، اما شب‌ها دروازه بسته می‌شد. در مراسم و جشن‌های مخصوص کشاورزان و دامداران به‌دستور رئیس قبیله هر دو دروازه باز می‌شد، اما هنگام احساس خطر و حمله قبایل دیگر فوراً دروازه‌ها بسته می‌شد و قلعه حالت جنگی به خود می‌گرفت. در فاصله‌ای نه چندان دور، قلعه دیگری به نام «قلعه دینگو» قرار داشت که در آن قلعه نیز که کوچک‌تر از آنیاشتانیا بوده، قبیله دیگری می‌زیستند که گاهی مورد هجوم قلعه آنیاشتانیا و یا بالعکس قرار می‌گرفتند.

اطلاعات تماس
  • آدرس: خسروشاه،
    کمربندی شهید کلانتری
  • تلفن: 984132442212+
  • ایمیل: info [ @ ] khosrowshah.ir

رییس دانشگاه تبریز در کنگره شیخ سلار دیلمی؛ آذربایجان در طول تاریخ مهد پرورش علمای بزرگ بوده است

رییس دانشگاه تبریز گفت: آذربایجان و تبریز در طول تاریخ، مهد پرورش علمای بزرگ بوده و اگر به هر گوشه از تاریخ، تمدن، علم و هنر این دیار نظر بیافکنیم نمونه هایی کاملی از فقاهت، شجاعت و رادمردی را می توان پیدا کرد.

دکتر محمد رضا پور محمدی در کنگره ملی "شیخ سلار دیلمی" در دانشگاه تبریز با اشاره به اینکه یکی از مشخصه های اصلی آذربایجان و تبربز مرکزیت علمی آن و عالم خیز بودنش می باشد، افزود:  به باور بزرگان، این دیار از این حیث، در عالم اسلام کم نظیر می باشد و شیخ سلار یکی از همین عالمان است.
به گفته وی، دانشگاه و حوزه، گاهی در دل هم و زمانی دوشادوش یکدیگر به عنوان دو بال پرواز و پیشرفت در این منطقه بوده اند.
رییس دانشگاه تبریز افزود: بزرگترین دانشگاه جهان اسلام یعنی ربع رشیدی در دوره رکود علمی اروپائیان با اکثر رشته های علمی آن زمان در تبریز بنا شد و چون شهری همه نیازهای عالمان را که از اقصی نقاط جهان برای تحصیل در آن گرد آمده بودند، برآورده می کرده است و همچنین بزرگترین رصدخانه آن دوره در مراغه بنا شد که در کتابخانه آن، حدود 300 هزار جلد کتاب وجود داشت و اکثر علوم مربوط به نجوم و فضا نیز در آن تدریس می شد.
دکتر پور محمدی با اشاره به اینکه این مراکز علمی در تقویت گفتمان علمی و مکتب شیعه  نقش تعیین کننده ای داشته اند، گفت: در آن دوره، مرزهای دانش و جدایی شان از همدیگر به تخصص های مختلف، به شکل کنونی مطرح نبوده و علما، جامعِ همه یا اکثر علوم بوده اند و به عنوان مثال خواجه نصیر موسس رصد خانه مراغه در کنار نجوم و ریاضی، یکی از مهمترین کتاب های کلامی شیعه یعنی تجرید الاعتقاد را به رشته تحریر در آورد و از این رو در کنار رونق دانشگاه ها، حوزه های علمیه نیز شروع به رشد کرد و بزرگان و مجتهدینی از مدارس علمیه این شهر برخواسته اند که هم اکنون دنیا از بزرگی شان در حیرت است.
وی یادآور شد: با قدرت گرفتن اقوام و قبایل قزلباش ها  که پیرو مذهب شیعه دوازده امامی بودند و آغاز حکومت صفویان، تشیع به عنوان مذهب رسمی محور اصلی شکل گیری یکپارچگی ایران مطرح شد و در این خصوص نیز  با تاسیس مدرسه های چون طالبیه، صادقیه، صفویه و... فقهای بزرگی در این شهر به عرصه آمد .
به گفته وی، به خاطر وجود علمای بزرگی چون آیه الله العظمی سید حسین حسینی کوه کمری،  فاضل شربیانی، میرزا ابوالحسن انگجی، سید مهدی انگجی، میرزا عبد الحسین غروی، سید احمد خسروشاهی، میرزا محمد علی قاضی طباطبایی  و نهایتا علامه های معروف آذربایجان است که شهر تبریز به مهد تمدن علم و پایتخت اسلام و تشیع  لقب گرفته است.

 

برگشت پرینت صفحه
اشتراک گذاری: